هفته ی گذشته دوستی گرامی از رساله ی خویش دفاع کرد. به طور معمول، جلسه ی دفاع دوستان فرصتی فراهم می آورد تا گرد هم آییم و دیداری تازه کنیم. در دفاع در این دوست، آقای دکتر نجفی ابرندآبادی هم شرکت داشت که یک سال می شد ایشان را ندیده بودم. دکتر نجفی از استادان بنام حقوق کیفری کشورمان است که تخصص وی سیاست جنایی است. وجود ایشان برای دانش پژوهان حقوق کیفری غنیمتی است و به کلی فضای این گرایش از دانش حقوق را متحول کرده است. جدای از صبغه ی علمی، به لحاظ اخلاقی نیز انسانی والاست و از آن دسته افرادی که تعدادشان در جامعه ی ایران هر روز کاهش می یابد. ایرادی که در تمام جلسه های دفاع از رساله خارجی ها در فرانسه به چشم می خورد تشریفات بسیار مراسم کوچک پذیرایی پس از جلسه است که به نمایشگاهی از اغذیه سنتی تبدیل شده است و به راستی جلسه دفاع را تحت شعاع قرار داده است. شنیده ام که در ایران هم جلسه های دفاع از رساله بسیار تشریفاتی شده است و حضور پر رنگ خانواده ها مانع از نقد جدی رساله ها می شود و در واقع تبدیل به ابزاری برای اعمال فشار روانی بر استادان در دادن نمره شده است.

به هر صورت این دوست گرامی هم دفاع کرد و به زودی به کشور باز خواهد گشت و من قدیمی ترین دانشجوی ایرانی شهر نانت در فرانسه شدم و تصور می کنم تا چندی این مقام! را حفظ ک

/ 0 نظر / 10 بازدید